Zgodnie z przepisami USTAWY z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych wszelkie prawa do twórczości zamieszczonej na tym blogu są własnością jej autora. Kopiowanie i rozpowszechnianie ich w jakiejkolwiek formie jest zabronione.
..ale zostawił po sobie Siłę, która jest w każdym z nas... Krzysztof Kolberger...
"Nic ze sobą - oprócz siebie nie zabiorę
Może tylko ptasie pióro - trzepot losu
Bo nam zawsze stąd odchodzić jest nie w porę
Choć na życie przecież to jedyny sposób.
Nic ze sobą oprócz siebie nie zabiorę
Nawet nędzarz tu zostawi w spadku biedę
Do wieczności dobierając aureolę
Tak starannie jak to czynił już niejeden.
Bo jak latarnie - zgasną oczy
Co wypatrują sobą - wzroku
Tych, których pejzaż już się stoczył
W ten nienagannie święty spokój.
Nic ze sobą oprócz siebie tam nie wezmę
Może tylko jakąś karę, jakąś winę
I melodię którą nucił smutny klezmer
Rozstrojonym rozkoszując się pianinem.
Nic ze sobą oprócz siebie nie zabiorę
I odejdę jak nostalgia w kontur cienia
W dno pamięci, które przecież nie jest skore
By o życiu się wyprosić zapomnienia."
Krzysztof Cezary BUSZMAN
***
...gdzie tu absurd ? gdzie tu off ? A jednak...
Trwoga i poczucie braku celu towarzyszyły Mu pewnie nie jeden raz, On jednak tak niekomercyjnie z uśmiechem na twarzy i niemodnym dla Życia w Biegu spokojem przyjmował to co dawał mu Los...
Cytując za Wikipedią "Absurdalność przypisywana przez egzystencjalistów życiu ludzkiemu i wszelkim ludzkim działaniom to specyficzne stany mentalne (takie jak trwoga czy poczucie braku celu) stanowiące wg egzystencjalistów fundament bycia człowieka."
*** Blog brał udział w konkursie Blog Roku 2010 w kategorii Absurdalne i Offowe - dlatego może takie nawiązanie w mojej Głowie się pojawiło...
...się zdarzają - ale czy warto prowokować Przeznaczenie ? Czy warto być Nierozsądnym do Granic i czy prowokując innych nie prowokujemy czasem także Ich Przeznaczenia ? Pomyśl więc czy Warto...
wyciągamy rękę
chcemy powrotu do normalności
ciepła
oczekujemy na krok
w naszym kierunku
z szansą na świeże uczucie
bycie potrzebnym
i
z wiarą
w nasze dobre intencje
układamy puzzle
naszych oczekiwań
nie spodziewając się obwiniania
za brak dojrzałości
uczymy się
kochać
miłością czystą bezwarunkową
przyprawioną dobrze smakiem wolności
bo każde pęta
zmierzają do powolnego umierania
dobrze zawiązane
nie pozwolą nam od siebie odejść
01.10.2010r. z cyklu "Docieranie" ... poprawiony 19.10.2013r. >> > ? z cyklu "Przemiana" ?
...nie jest taki głupi naród z tysiąca narodów stworzony - jak wielu rodakom się wydaje... jesteśmy 100 lat za nimi, ale lepiej być wśród tych, którzy starają się ich mądrze dogonić - niż pośród tych, którzy wolą stać w miejscu...
...wszystko od czasu do czasu 500% normy non-stop może być zabójcze...
daj sobie spokój zajmij się ciałem - jest domem duszy... bez remontu dziurami w dachu i ponad wyszczerbiony mur uleci dusza i rozpłynie się smugami babiego lata na jeszcze letnim niebie...
ciasto drożdżowe zamieszać trzeba
mąką jak śniegiem przyprószyć
masłem omaścić
cukrem osłodzić
skleić
i zagnieść sercem w rozgrzanych dłoniach wymasować
aby odeszło nabrało powietrza w płuca
dać mu czas
już czuć jego zapach
04.09.2010 r. z cyklu "Smaki odkrywane"
P.S. Dedykowane Babci Józefie, bez której by mnie nie było w tej formie ;)... To Ona nauczyła mnie Delikatności z jaką należy je traktować nie zapominając równocześnie o Sile, Oddechu oraz w Stanowczości podczas Jego Tworzenia...
... to nie Muzyka tylko, to już sztuka....
Zasłuchałam się, zapisałam CoNieco i rozpisałam...
A Dom czeka... i też słucha :) wertując samodzielnie po raz może już setny Księgę Wiedzy Przedszkolaka... Koniecznie zamówię kolejne tomy z tej serii ;)
I znowu przemówiła Rzeczywistość :)
PS.: Tęsknicie za zdjęciami ? Ja tak... Coraz bardziej ...
Ale i tak coś się zmieniło... na Lepsze :)
...a to dobry znak
Cię nie ma :)...
Ale ja Jestem... Wierzę, że kiedyś Posłuchasz i Zrozumiesz...
Beyond the horizon of the place we lived when we were young
In a world of magnets and miracles
Our thoughts strayed constantly and without boundary
The ringing of the division bell had begun
Along the Long Road and on down the Causeway
Do they still meet there by the Cut
There was a ragged band that followed in our footsteps
Running before times took our dreams away
Leaving the myriad small creatures trying to tie us to the ground
To a life consumed by slow decay
The grass was greener
The light was brighter
With friends surrounded
The nights of wonder
Looking beyond the embers of bridges glowing behind us
To a glimpse of how green it was on the other side
Steps taken forwards but sleepwalking back again
Dragged by the force of some sleeping tide
At a higher altitude with flag unfurled
We reached the dizzy heights of that dreamed of world
Encumbered forever by desire and ambition
There's a hunger still unsatisfied
Our weary eyes still stray to the horizon
Though down this road we've been so many times
The grass was greener
The light was brighter
The taste was sweeter
The nights of wonder
With friends surrounded
The dawn mist glowing
The water flowing
The endless river
...Wam powiedział, że w potrzebie jak kto przychodzi to sobie o nas przypomina i to wyzysk a nie przyjaźń..., a przecież Przyjaciół Poznajesz w Biedzie...