...

Zgodnie z przepisami USTAWY z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych wszelkie prawa do twórczości zamieszczonej na tym blogu są własnością jej autora. Kopiowanie i rozpowszechnianie ich w jakiejkolwiek formie jest zabronione.
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą dom. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą dom. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 26 października 2023

* bo kiedy makaron

bo kiedy makaron nie jest al dente 

a ja się odezwałam nie w porę co zdarza mi się notorycznie od dziecka to wiem że lepiej gdy mnie czasami nie ma nie narażam się wtedy na krytykę i strzały znienacka chociaż i ją znoszę dużo lepiej niż kiedyś lepiej zamilknąć gdy słowa nie mają ujścia tłoczą się w wąskim gardle i ukradkiem wyskakują jak śliski nie al dente makaron z durszlaka tęsknię wtedy za kimś kto mnie nie będzie rozliczał z każdego luzem puszczonego słowa gdyż w pracy muszę nad nim panować cały czas panuje nad nimi z dnia na dzień coraz lepiej a wiem że za często się wtrącam przerywam i dopowiadam co za wredny charakter ja wiem nie chciałeś ja też zmęczenie stres i lęk potrafią obudzić w nas demony dlatego wierzę w światło bo tam mnie one nie dosięgnąć

26/10.2021r. z cyklu '' Dni dziwne''





niedziela, 22 sierpnia 2021

* sennie

sennie
zrobiło się
jesiennie
chłodno
poddam się
bo nie lubię walczyć
przepłynę Styks czuwając
za obole kupię nowe życie
wyśmienicie jest
być
mając nad głową
tęczę 

22.08.2014r. z cyklu "Nowe" (c) Pani Ania Anna Bukowska -Bączek

a w tym roku upał
mirabelkowy
zapach unosi się w miast przestrzeni
niektórzy robią powidła
inni nalewkę
jeszcze tylko kilka stacji
do jesieni

21.08.2020r. z cyklu "Nowe" (c) Pani Ania Anna Bukowska -Bączek






poniedziałek, 22 lipca 2019

Zawiodłam.

Zawiodłam. Skłamałam. Wiedziałam, że czynię niewłaściwie ale nie miałam na tamte chwile innej możliwości. To znaczy miałam, ale nie mogłam się na nie jako matka zdecydować. Zgrzeszyłam z miłości do. Żeby uchronić i zabezpieczyć. Zapewnić. Przeżyć. Uciec biedzie. Czekam na wybaczenie. Na to jedno słowo. To które wbrew wszystkiemu da szansę na ciąg dalszy. Na jakiekolwiek słowo dające  nadzieję że ta miłość to nie była tylko iluzja i że  nadal dla niego istnieję. Leżę bezsilna analizując swoje decyzje. Próbuję wierzyć. Wierzyć, że to nie bedzie koniec, a ja doczekam się miłosierdzia i zrozumienia. Proszę Boga o pomoc i zlitowanie się nad mym losem beznadziejnie zakochanej jak nastolatka  kobiety po czterdziestce. Probuje czytać. Hłasko co cudnie pisze o życiu. Dzieci biegają bawią się i jedzą w kółko na zmianę. Nie potrafię się z nimi bawić ani cieszyć. Nie mogę przestać o nas myśleć. O nim. Zabierz Boże te myśli i jego obraz sprzed moich oczu. Jestem niepoprawna w miłowaniu. Albo z nim pogadaj bo oszaleję z tęsknoty. Noc znowu będzie ciężka i bezsenna. W oczekiwaniu na to jedno wyczekane słowo. Od niego.


poniedziałek, 31 grudnia 2018

Ostatni dzień 2019...

... od miesiąca nie biorę tabletek "na szczęście" - skończyło się ostatnie opakowanie, a do lekarza nie dotarłam... Staram się wspierać ziołowymi mieszankami i bożym szczęściosanem pod postacią Biblii, ale chwilami to za mało... No i wolniej działa - a może to ja jestem niecierpliwa i za szybko tracę wiarę?... Kontynuując... Bez nich - tych tabletek niestety dokładniej dostrzegam rzeczywistość, moja wrażliwa dusza w wyniku tegoż doświadcza dzieciowstrętu, obrzydzenia w związku z niekończącym się sprzątaniem, chęcią ucieczki w nieznane oraz porzucenia stanu Kopciuszka, o księciu nie wspominając... Wyganiam dzieci z domu, zamiast je kochać... Staram się nie patrzeć na siebie w lustrze dostrzegając kolejny rok porażki - nie wyglądam pociągająco..., marzę o niemożliwym i tym czego nie mam, mam ochotę się ostro upić i na chwilę chociaż opuścić rzeczywistość... Boże mój!... Pomóż nam się cieszyć! Dla wszystkich spracowanych i tych, którzy czujecie, że to ciągle nie Wasza bajka...! O poczucie humoru Ciebie proszę od tego Roku Nowego 2019 i aż do skończenia świata... O dystans do życia i powtarzającej się każdego dnia codzienności domowej, która powraca jak dzień świstaka i nie wprowadza nas w stan twórczego szczęścia... O cierpliwość, której wiecznie za mało... Zabierz chęć ucieczki i bycia "nie tutaj"... Pomóż zaakceptować to co przynosi życie oraz zauważyć przebłyski nadziei na lepsze dni... Wyciągnij proszę z zagubienia i wlej w nasze serca radość pomimo wszystko... Poproszę o fryzjera, kosmetyczkę i masaż raz na dwa tygodnie... O pomoc w sprzątaniu i domowych obowiązkach, o wyjście do kina i teatru raz na miesiąc i do restauracji, a co ... O muzeum i galerię raz w miesiącu, spotkanie ze znajomymi  oraz wycieczkę raz na kwartał! O czas na tworzenie i realizowanie marzeń, o wakacje z rodziną dwa razy do roku! O poczucie wartości i porzucenie poczucia bezsilności! Pokory! Pokory! Bo oszaleję...




piątek, 26 maja 2017

Dzień Matki 2017...

Wszystkiego Dobrego Młode Mamy, Mamcie, Mamuśki, Mamuchy! <3 Kochajcie siebie i swoje Dzieci, nie wstydźcie się ich tylko Wspierajcie... Matki, żony, kochanki i domowe gospodynie - dbajcie o siebie, bo jak nie Wy to kto... Nie liczcie na tych obok, a jak się już zdarzy to potraktujcie to jako bonus od losu <3... Zamiast martwić się i modlić o to czego nie chcemy, wysyłajcie dobre intencje za swoimi pociechami, za krwią z krwi waszej... Nie przeszkadzajcie, jeżeli nie potraficie zaakceptować i zamiast skrzydła podcinać je przyszywajcie... Wybaczcie ostateczne odcięcie, albowiem często to jedyna droga ku Wolności i naszej Dorosłości... Zamiast nam zatykać oczy, uszy i usta uczcie i mówcie o takim świecie jaki jest, o takim macierzyństwie jakim jawi się na prawdę i takich prawdach, które z pokolenia na pokolenie przekazywane zbudują lepszą przyszłość a nie wracają nas w czasy ciemnogrodu, zaściankowości i fałszywych wartości... <3

czwartek, 11 maja 2017

piątek, 21 kwietnia 2017

Co za noc i poranek...

... Wczoraj ASP 9-13, szybkie spotkanie i kawa z Wandą oraz jej wieczorna przygoda z Collagenem... Wanda masz u mnie trybuszon do otwierania tych zapaskalizowanych na maksa butelek, żeby się już z nimi nie mocować :) Tylko spokój nas może Uratować...

To miał być dzień dla mojego projektu DuoLife i taki był... Spotkanie z Tadeuszem od 18-20, mnóstwo nowej wiedzy i ugruntowanie starej... Nowe twarze, potwierdzenie mojej Wizji, Misji oraz Celu, które jakimś cudem zbiegają się z tymi zespołowymi... 


Przede mną nadal budowanie zespołu w Domu, bo na tym polu poległam totalnie... Opór domowników na zmiany jest maksymalny plus wiecznie odbijanie piłeczki... Zawsze proszę o coś nie w porę, albo oglądają, albo jedzą, albo zmęczeni, albo... Jestem wyrozumiała...  Czy wyrozumiałość ma granice ???  To mnie spowalnia, więc albo przestanę spać i zacznę się wyrabiać i w końcu padnę jak szkapa, albo Grafik i to podpisany przez każdego, żeby nie było, że "nie wiedzialem"... Staram się głęboko oddychać i opanowywać wkurw... Jutro nowa poza, nie powinnam się spóźnić, nie lubię się spozniać, tracę wtedy wiarygodność...

Potem 21-22 spotkanie z Anią T.... Dzielna dziewczyna, lekko pokiereszowana przez życie, jak wielu z nas ale prze do przodu i się odbudowuje.. Pięknie.JEMY dzięki Katarzynie i świadomości, że mamy to co przyciągamy... Tylko teraz zmiana tempa i kierunku... Dość bycia Kopciuszkiem... Kalendarz ustalony, trzymamy się ustaleń i w kontakcie... Planujemy, ale jesteśmy elastyczni, jak ta kość ze szkolenia twarda, ale elastyczna"...

O 22 wyskakuję od Anny, żegnam jej wesołą gromadkę i ostatnim 511 dojeżdżam do Domu... Jest 24:00... Dlaczego obawiam się otworzyć drzwi ?... Wchodzę, wszyscy śpią... Prawie, bo Syn czeka na kanapki... Śmieci nie wyniesione plus reklamówka nowych na stole, podłodze... Naczynia nawet w najmniejszej części nie umyte, plus kolejne szklanki i talerze z popołudnia, nowe opakowania zwrotne...

Wchodzę do łazienki opłukać twarz i umyć zęby, czy wezmę prysznic ? Nie wiem... postaram się... Stopy mam brudne od farb na parkiecie w pracowni... Atakuje mnie pranie suche rozwieszone, wilgotne nierozwieszone na podłodze brudne nie wsadzone do pralki i to w pralce które czeka na wyjęcie... No żesz kurwa...

Idę napić się herbaty, siadam przed kompem, liczę pit... W poniedziałek jest szansa go zanieść.... Zasypiam na fotelu... Śni mi się Rahim Blak jak mnie opierdala, że mam tyle talentów, a na tak długoje zakopałam... Budzi mnie Dawid nad ranem, idzie do szkoły... Chyba robiłam mu kanapkę na drugie śniadanie... Noe pamiętam, może to był sen ? Koło 7 jak zombie budzę resztę, ogarniam i oczywiście wychodzę na końcu w biegu wynosząc śmieci... Dwa worki udało się wcisnąć przy wyjściu do pracy i przedszkola domownikom... 

Docieram 511 pod Urząd Dzielnicy Białołęka, podjeżdża spóźniony 518... Wsiadam.... na Żerań FSO orientuję się, że o 516... No co za pech.... Warczę...Na ASP docieram na 10....

Jest 20.... W domu nikt nic nie ruszył palcem, Maja domaga się zainteresowania i gry w planszówkę, M. czeka na jedzenie, wszyscy zajeci... Życie kur***a !

wtorek, 31 stycznia 2017

Zimowe czapy...

Kochani....
Zapewne pamiętacie, jak w grudniu 2016 w akcie desperacji zorganizowałam akcję spłaty naszego zaległego czynszu...
Wszystkim, od których otrzymaliśmy wsparcie zarówno materialne jak i duchowe przez co udało się spłacić pierwszą część zaległości serdecznie dziękuję... <3 nbsp="" p="">Nadeszła chwila na spłatę kolejnej części w kwocie 1.800,00 zł plus odsetki do 31.01.2017r. Jest już 1700,00.

Jeżeli ktoś miałby ochotę zakupić wydziergane przeze mnie zimowe czapy to zapraszam....

Opis: 10 h roboty, wysokiej jakości gruby miły w dotyku moher, dziergane z podwójnej nitki, można nosić wg uznania...
<3 br="">










<3 br="">

poniedziałek, 19 grudnia 2016

* sprzątanie *

sprzątanie
za sobą ciągnie
wyrzucanie
czego nie lubię
ranię
przywiązanie
moje do nich

oddam ból
za kłaków funta pół

zrobię perukę
i jak Samson
siły odzyskam

wnet

19.12.2013r. z cyklu "Przemiana"

poniedziałek, 12 grudnia 2016

Tak więc kobieta bez pieniędzy...

... nie przynosząca do domu dochodu jest bezwartościowa, na dodatek jeżeli szwankuje zdrowie... nie mam w zwyczaju pokazywać że boli, więc może wielu myśli że tryskam zdrowiem... KAŻDY ZEBRANY GROSZ PRZEZNACZĘ NA SPŁATĘ CZYNSZU, NAJMNIEJSZĄ ZLOTÓWKĘ <3 musimy go spłacić do końca grudnia i jest tego prawie 2000..  <3 staram się na ile mi starcza sił, nie sądziłam kiedyś że opieka domem i 4 dzieci będzie dla mnie tak wyczerpująca... w porównaniu z innymi matkami i kobietami okazałam się nieporadną dziewczynką, która tylko potrafi opowiadać o swych marzeniach, zamiast je realizować... pieniądze za pozowanie na ASP będę miała dopiero w styczniu... jeżeli ktoś ma ochotę mnie wesprzeć proszę o zamówienie czegoś u mnie albo może potrzebuje ktoś rzeczy, które chcę sprzedać (co łaska)... Pod postem wrzucę propozycje, w jski sposób można mi pomóc... Z wysłanych kilkudziesięciu CV nie odpowiedziano na ani jedno... z otwartymi rękoma czekają na mnie w Tesco i chyba tam wrócę, ale z tej pracy też dopiero będą pieniądze w styczniu i to marne... z góry pięknie dziękuję za pomoc i z wdzięcznością myślę o wszyskim co dobrego mnie spotyka każdego dnia jednocześnie ciepło myśląc o tych, którzy są w jeszcze większych kłopotach, chorobach oraz utrapieniach... P.S. Tak trudno przyznać się do bycia biednym i nieporadnym mając 43 lata i głowę pełną rad i pomysłów... Pozdrawiam Anna

piątek, 9 grudnia 2016

Płomień...

... tej świecy narysował się sam, biała farba chlapnęła na szafkę w dniu gdy z dzieciakami łapkami malowaliśmy świat :-) pamiętacie ? Ostatnio zauważyła go Julia, a ja dzisiaj tchnęłam w niego Życie... Niech płonie wnosząc w nasze ciało i dusze świąteczny nastrój dla Każdego...bez względu na to w co wierzymy... <3...

9.12.2013r.

poniedziałek, 5 grudnia 2016

Dom budujemy...

...lepiej późno niż wcale, najtrudniej z fundamentami zwłaszcza gdy sami budowniczy nadal się uczą tej trudnej sztuki... Z dnia na dzień popełniają coraz mniej błędów, a co najważniejsze coraz mniej tych samych...

Z upływem czas oswajamy się trudno, a do prezentów urodzinowych tych trudniejszych dojrzewamy później co najmniej o dwa miesiące i przez kolejny co najmniej rok ;) tak mamy...

No i wreszcie stół się pojawił w centrum zainteresowania po babci Jadwidze, która z góry na wnuczki zerka, tylko już do tego stołu swoich potraw nie podaje...

Taki los...

środa, 17 sierpnia 2016

* mam i ja

mam i ja
czas na śniadanie
wyrwane siłą z pędzącego poranka
poganiana
smakuję twaróg z hummusem i koperkiem
sycą żołądek a oliwa uspokaja duszę
sprawiedliwa
łagodząc podrażnione od krzyku gardło
łyk herbaty
spływa rozkurczając spięty żołądek
jest dobrze
i wiem że zdążę
bo pokochałam
starość

16.08.2016r. z cyklu "Dom" lub ????











piątek, 12 sierpnia 2016

... no tak ...

"...tak, babcia Józefa też mogła wielokrotnie odmówić pozostania z 3 dzieci... Żywych, radosnych, chwilami nieokiełznanych i nadto radosnych... Bolało, bała się, miała zagrodę, rolę, dziewiarstwo....ale zostawała... Bo chyba nie ma ludzi całkiem Zdrowych.... Są jednak Ci skupieni na swych chorobach i zmęczeniu....i Ci skupieni wyłącznie na ludzkich niedoskonałościach oraz niedociągnięciach... Szkoda, że patrzU przez ten pryzmat także na młodego kształtującego się człowieka... Rozumiem ich, sama miewałam takie chwile, ale nie czuję się dumna z tego pokwodu...
Świeć Panie nad twą Duszą Józefo...  <3 ... Dziękuję, że nadal jesteś w mojej głowie i sercu.... A często i w żołądku, gdy wspominam twoją wspaniałą Qchnię i wszystko czego mnie nauczyłaś... Wdzięczna jestem dzisiaj za każdego człowieka na mojej drodze, który stawia granice, uczy, ale ma pokorę wobec losu i wyborów innych i wobec dziecięcej mądrości, nawet tej która wychodzi z dorosłego wydawać by się mogło ciała..." fragment "Owoce" Anna

czwartek, 11 sierpnia 2016

* wolą *

wolą
kiedy nic nie mówi
nie lubią
gdy podkręca głos
o krzyku nie wspominając
no może jęk i oddech
ale to po 23 i nie oni

nie jadłaś śniadania
wiem
po co mi to powtarzasz
w kółko?
teraz bym zjadła
ale jesteście w kuchni
i nie spodoba wam się
moja zmęczona nocą twarz

bywa nieznośna
rubaszna i natarczywa
potrafi doprowadzić do furii
skoku ciśnienia oraz mdłości
kiedyś do granicznej rozkoszy

za młoda jak na swój stary wiek
gada jak małolata a nie jak pryk
gdy nią była nie miała odwagi
no i co ludzie powiedzą
zakaz jazdy
brzegi rwie i tak woda cicha
kształtując koryto
z którego konsumując
wyżerasz też trefne resztki

nadal uczy się elegancji i delikatności

z powodu swej wyższości
i lepszości od innych
chociaż wyszli z trzypokojowej
cytuję "patologii"
ograniczają swój kontakt z człowiekiem
i plebsem
na pokaz uprzejmi i uśmiechnięci
rozdają ułudę ciepła
i wynagrodzenie
w postaci finansowego wsparcia

należy odciąć się odpowiednio wcześnie
nawet długopis odmawia posłuszeństwa
gdy chłód

tak trudno umieścić ich
w przestrzeni serca
gdy ciągle
przeszkadzasz
biegasz
za głośno mówisz
i nie spełniasz oczekiwań
i tak ciężko mieć to gdzieś
...

niedziela, 15 maja 2016

* i jeb *

i jeb
nie zdążyłam
dobrze wychować dzieci
i jeb z drugiej mańki
tak panie masz rację
za późno jest
kto to widział
i jeb żeby o tej porze?
nie ma to jak burza przed snem
bez ozonu
niestety
po pracy
i jeb
za to jesteś
za opóźnienie w rozwoju
nie tylko swoje
i chlust przelewanie winy
z wiadra do wiadra z większego
do mniejszego
i chlust poty zimne
i po co to wszysko?
czasami człowiek nie zdzierży
zwłaszcza
gdy traci kontrolę nad CHAOSEM
tak to jest gdy wracamy do początku
i próbujemy wyeliminować
pierwotną przyczynę

15.05.2016r. z cyklu "Dni dziwne"

środa, 13 kwietnia 2016

...

"Straszył ją rozwodem oraz odebraniem praw rodzicielskich ponieważ nie ma dochodu ..... no i skorzystała z pomocy poradni psychologicznej ...więc powiedział, że wykorzysta ten fakt i powie w sądzie iż leczy się psychiatrycznie... Straszył ją policją, bo przyjęła bez jego zgody Izabelę pod swój dach, twierdził że nie zajmuje się dziećmi nie dba o dom, i w ogóle stosy kłamstw...
- Dlaczego mnie to spotyka... Boże co ja mam zrobić ...? - pytała ze łzami w oczach, a ja nie potrafiłam jej odpowiedzieć... A może jeszcze nie chciałam"

fragment "Owoce" Persymona Jung 14.04.2015r.

niedziela, 27 marca 2016

Porządkowanie...

... zapuszczonego pokoju i zapuszczonej duszy jest wyzwaniem... Porządkowanie zapuszczonej osobowości i zapuszczonego ciała wymaga chęci... Przewalanie i przekładanie kolejnych warstw... Odgruzowywanie i rozbijanie sklejonych przez nawyki myśli... Segregowanie - co oddać, co wyrzucić, a co zostawić... Co w końcu sprzedać i czy na pewno? Jak podzielić czas na frędzle ? Jak ? Jak? Jak ?

Dzisiaj nie chce mi się z nikim ustami rozmawiać, pisać wolę jak już, energetycznie odciąć się od człowieka... oprócz piękna i radości oddaje tyle smutku, trosk, zastanowienia niezrozumienia... Dzisiaj pokonuję w sobie egoizm i zastanawiam się jak wielu mnie jeszcze odrzuci i ile razy ja jeszcze odrzucę siebie...

sobota, 5 grudnia 2015

* mieszkam *

"Mieszkałam tam od 3 roku życia... Ten rynek znam jak własną kieszeń... Każdy kamień... Każdy koci łeb... A Andrzeja Zauchę kochałam... i nadal się zatrzymuję gdy go spotykam... Jego śmierć bardzo utkwiła mi w sercu... W końcu to była historia pięknej ale niebezpiecznej Miłości... Miejcie mnie teraz w opiece Anioły Wy Moje bo zamierzam się pozbyć lęku Wysokości :)..."

fragment "Owoce" Persymona Jung

Andrzej Zaucha - C'est la vie

niedziela, 4 października 2015

* droga *

droga
pielgrzym
duchowy guru
jeden spośród wielu
nikt nie jest bez grzechu
każdy dotyka zła
lepiąca mielone kotlety kobieta
papieże
prezydenci
i doskonali w każdym calu faceci
walka
o priorytety
a pragnienia pozostają łzą w oku
chęć ucieczki
od zero-jedynkowego świata decyzji
bliżej wyżej
tam gdzie usłyszysz podpowiedź
samozaparce
szlakiem pokonywania słabości
noce pełne ludzkich istnień
mężczyzna za kółkiem
kobieta rozwieszająca pranie
zaraz zmyje naczynia
i siądzie rozdawać uśmiechy
oraz sprzedawać życie
uwieńczone brakiem manka
on z miłością zajmie się potomstwem
wróci zmęczony polowaniem na bizony
zje mielonego
i poczeka na kolejny poranek

4.10.2015r. z cyklu "Dni dziwne"  Persymona Jung

Popołudnie z filmem "Apartament" o papieżu Janie Pawle II

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...