...

Zgodnie z przepisami USTAWY z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych wszelkie prawa do twórczości zamieszczonej na tym blogu są własnością jej autora. Kopiowanie i rozpowszechnianie ich w jakiejkolwiek formie jest zabronione.

poniedziałek, 22 lipca 2019

Zawiodłam.

Zawiodłam. Skłamałam. Wiedziałam, że czynię niewłaściwie ale nie miałam na tamte chwile innej możliwości. To znaczy miałam, ale nie mogłam się na nie jako matka zdecydować. Zgrzeszyłam z miłości do. Żeby uchronić i zabezpieczyć. Zapewnić. Przeżyć. Uciec biedzie. Czekam na wybaczenie. Na to jedno słowo. To które wbrew wszystkiemu da szansę na ciąg dalszy. Na jakiekolwiek słowo dające  nadzieję że ta miłość to nie była tylko iluzja i że  nadal dla niego istnieję. Leżę bezsilna analizując swoje decyzje. Próbuję wierzyć. Wierzyć, że to nie bedzie koniec, a ja doczekam się miłosierdzia i zrozumienia. Proszę Boga o pomoc i zlitowanie się nad mym losem beznadziejnie zakochanej jak nastolatka  kobiety po czterdziestce. Probuje czytać. Hłasko co cudnie pisze o życiu. Dzieci biegają bawią się i jedzą w kółko na zmianę. Nie potrafię się z nimi bawić ani cieszyć. Nie mogę przestać o nas myśleć. O nim. Zabierz Boże te myśli i jego obraz sprzed moich oczu. Jestem niepoprawna w miłowaniu. Albo z nim pogadaj bo oszaleję z tęsknoty. Noc znowu będzie ciężka i bezsenna. W oczekiwaniu na to jedno wyczekane słowo. Od niego.


poniedziałek, 24 czerwca 2019

* chciałoby się *

chciałoby się czasami
do nieba windą
na skróty bo na przykład
nogi bolą albo kark
albo oddechu brakuje

ogólnie kobiety lubią wzory
te starsze i te młodsze
eksperymentalna tkanina ?
zawsze na czasie
i kapelusze
bo słońce w pełni ogrzewa dusze

to wszystko w porównaniu
z porannym smrodem bezdomności
przyniósł poranek tego dnia
gdy otrzymała nowy plan

24.06.2019r. z cyklu "Półki Pana B.




sobota, 8 czerwca 2019

Pamiętaj dziewczynko...

a jeżeli Ciebie opuści
to każda łza wylana
niech perłą się potoczy
za te wszystkie sekundy wolności
ktore mu dałaś
za cierpliwości i pokory chwile
za trwanie mimo wszystko

bo ty skarbem jesteś dla tych
co skarb docenić potrafią
nawet ten do renowacji
a bezdennie głupią tylko dla owych
którzy chucią sterowani
o prawdziwym pięknie zapominają
gdyż brzydotą ich serce ogarnięte

odchodzą cichaczem jak tchórze
w poszukiwaniu wolności
zostawiając za sobą
smutek i zerwane kajdany
niech prowadzi ich ten co ma wgląd
we wszystko bo ciągle umieranie
może nie mieć końca

8.06.2019r. z cyklu "Dni dziwne"



niedziela, 28 kwietnia 2019

A czwartek przed świętami...

...spędziłyśmy gościnnie w Bibliotece na Woli a potem u naszego brata Dawida.
To był na prawdę fajny dzień. Oby takich więcej ;)








Zmęczona...

...jakaś taka. Niedo***ana. Niezadowolona i wszędzie widząca przeszkody oraz niedoskonałość. Wystarczy szczelina, fragment niezabliźnionej rany i już wirus ma otwartą drogę aby ponownie ciągnąć Cię w dół. Grunt to rozpoznawać takie momenty i w porę się zatrzymać np przy olejnym już napadzie kompulsywnego jedzenia. Rano było gorzej w głowie krążyły wczorajsze wątpliwości.
Teraz już jest lepiej. Jest 12. Spontaniczne spotkanie u znajomych znowu przypomni o błękicie nad głową oraz pięknie istnienia mimo wszystko.  Kochać niedoskonałość oto jest wyzwanie.
Do zobaczenia.🦋

#PoProstuZeSobąCośZrób 
#JeszczeBędziePrzepięknie
#SpadekWiary 
#JestDużaKonkurencja 
#KobietyPolują 
#Zazdrość 
#Bezsilność
#GorzkiePiwoSłodkieLodySłoneŁzy
#MożeFaktycznieCośMnieNapadło 
#OnCiebieZna
#DlaNiegoJesteśJedynaPięknaPrawdziwa

I dlatego czas na zmianę profilowego. Ma być prawdziwe i na dłużej. Taka ja.


Mam zaległości...

... na blogu. I nie tylko tu. Jak zawsze zresztą. Pokochałam w pewnym momencie moje opóźnienie. Nie było innej drogi. Biczowanie się za to, że jestem jaka jestem odnosiło fatalne skutki. Zamiast rozwoju był zwój. Ale z Bożą pomocą jakoś posuwam się do przodu. Ludzie za często przeszkadzają - włączając w to siebie. Zatem wracam na blog. Notki będą pojawiały się z zamierzchłych czasów, ale jak wiemy czas to pojęcie względne. Do dzieła ;)







poniedziałek, 31 grudnia 2018

Ostatni dzień 2019...

... od miesiąca nie biorę tabletek "na szczęście" - skończyło się ostatnie opakowanie, a do lekarza nie dotarłam... Staram się wspierać ziołowymi mieszankami i bożym szczęściosanem pod postacią Biblii, ale chwilami to za mało... No i wolniej działa - a może to ja jestem niecierpliwa i za szybko tracę wiarę?... Kontynuując... Bez nich - tych tabletek niestety dokładniej dostrzegam rzeczywistość, moja wrażliwa dusza w wyniku tegoż doświadcza dzieciowstrętu, obrzydzenia w związku z niekończącym się sprzątaniem, chęcią ucieczki w nieznane oraz porzucenia stanu Kopciuszka, o księciu nie wspominając... Wyganiam dzieci z domu, zamiast je kochać... Staram się nie patrzeć na siebie w lustrze dostrzegając kolejny rok porażki - nie wyglądam pociągająco..., marzę o niemożliwym i tym czego nie mam, mam ochotę się ostro upić i na chwilę chociaż opuścić rzeczywistość... Boże mój!... Pomóż nam się cieszyć! Dla wszystkich spracowanych i tych, którzy czujecie, że to ciągle nie Wasza bajka...! O poczucie humoru Ciebie proszę od tego Roku Nowego 2019 i aż do skończenia świata... O dystans do życia i powtarzającej się każdego dnia codzienności domowej, która powraca jak dzień świstaka i nie wprowadza nas w stan twórczego szczęścia... O cierpliwość, której wiecznie za mało... Zabierz chęć ucieczki i bycia "nie tutaj"... Pomóż zaakceptować to co przynosi życie oraz zauważyć przebłyski nadziei na lepsze dni... Wyciągnij proszę z zagubienia i wlej w nasze serca radość pomimo wszystko... Poproszę o fryzjera, kosmetyczkę i masaż raz na dwa tygodnie... O pomoc w sprzątaniu i domowych obowiązkach, o wyjście do kina i teatru raz na miesiąc i do restauracji, a co ... O muzeum i galerię raz w miesiącu, spotkanie ze znajomymi  oraz wycieczkę raz na kwartał! O czas na tworzenie i realizowanie marzeń, o wakacje z rodziną dwa razy do roku! O poczucie wartości i porzucenie poczucia bezsilności! Pokory! Pokory! Bo oszaleję...




piątek, 28 września 2018

* miraże *


"tysiące twarzy setki miraży
to człowiek tworzy metamorfozy
mam ich w nadmiarze

nie jest łatwo nimi zarządzać
są drogą do obfitości wyrzekać się ich nie będę

nie ze wszystkich jestem dumna
wiele z nich nie wynika z piękna mej duszy
jednak zbierane doświadczenia oraz obserwacje
pozwalają otrzeć się o ludzkość

najtrudniej jest zmyć popiół
kochają go feniksy oraz rośliny
dobry nawóz umożliwia wzrost
a ja odnalazłam cudownego ogrodnika

śpij spokojnie królowo

28.09.2018r z cyklu "Półki Pana B." © Anna Bukowska-Bączek





środa, 28 lutego 2018

Wstań i idź...

"Chcąc iść przed siebie musisz pokonać ból, zwłaszcza ten fantomowy, a odczuwany jako rzeczywisty...To on wmawia Ci, że jak zrobisz krok to upadniesz albo się złamiesz... To on potrafi unieruchomić Cię na wieki, a jest zaledwie masą wypełniającą dziury po wyrwanych z Ciebie kiedyś emocjach oraz uczuciach... Zalecz go głębokim oddechem i Miłością... Wtedy nawet leżąc będziesz w stanie pokonywać kolejne etapy swojej Drogi, zrzucać więzy i stawać się nową Istotą gotową na swój własny Szczyt... Po prostu Wstań i idź... "
                       
28.02.2018r. fragment "Owoce"

poniedziałek, 8 stycznia 2018

* upominamy się *

upominamy się
jak dzieci
w skórach naszych rodziców
rzucamy w siebie ogryzkami
ze zjedzonych dobrych chwil

zostanę drzewem
mam mocne konary
i śpiewają we mnie ptaki
nadal czuję bicie ich serc

niektórzy kochają drzewa
a nawet trzymają je w dłoni
gdy pędzlem
próbują namalować rzeczywistość
ponadto bosko smakują

8.01.2018r. z cyklu "Dni dziwne"




czwartek, 12 października 2017

Dyniowo...

... jesiennie, chłodno, deszczowo, duszno, zimno, wietrznie, ciepło się zrobiło... Pomarańczowo żółto i zielono od dyń w sklepach, co je można na słono, słodko i dla ozdoby... Zdrowo i tanio... Katarowo, kaszlowo, przemęczeniowo, syropowo, tabletkowo, jesiennie i pigwowo bo pod blokiem obrodziła... Pomieszanie z poplątaniem, pralka zepsuta, rano ciemno wstawać ciężko, wiatr śmiga, liście spadają, prezes ciągle zmierza do prawdy... Która to już jesień​? Przestałam liczyć... Wyłapuję powtarzające się cyfry i wiem, że idziemy w dobrym kierunku, a kłody są po to, żeby je obejść, przeskoczyć albo coś z nich zbudować, wyrzeźbić... Nie ogarniam, albo ogarniam tyle, żeby nie oszaleć, nie krzyczeć w złości, żeby kochać i w miłości chodzić... Żeby nie odganiać gdy mnie obsiadają, obskakują i czegoś chcą, żeby nie wyganiać ze złością i zamykać się w sobie, w pokoju w toalecie... Na tyle, żeby chcieć przytulić i zasłaniać twarzy w bezsilności... Spokój przyciągam i równowagę prosząc o złoty deszcz z nieba, pijąc złote mleko z kurkumą co mi Joanna poleciła podczas dzisiejszej kawy...

czwartek, 3 sierpnia 2017

* marzę ja kobieta *

marzę ja kobieta
projekcja miliona innych co milczą
o czułości i dotyku
bez względu na wszystko
tęskni całą sobą
prysznicem zmywa brud codzienności
planując remont życia i domu
zrzuca podomkę znowu pranie

marzę
o miłości bez pieniędzy i ich zgubnej natury
gdy ich brak
o byciu nocą ze sobą
pomimo zmęczenia które mówi nam
nic nie musisz chcieć nawet jej
nadal czuć pragnie
więdnie jak nie podlany kwiat
chce rozkwitnąć by znowu być
i budzić zachwyt
a nie służką w tylko

"Jak podają naukowcy,
około 60% polskich kobiet cierpiało,
cierpi lub będzie cierpiało na Zespół Kehrera..."
śmierć powolna z braku dotyku
podobno to niemożliwe
kochanku nieświadomy
jakże wiele w niej zależy od ciebie
i tego czy obejmiesz ją w trudnej chwili
za długo śpi?
może tylko we śnie spotyka tych
dla których nie jest przeszkodą
ona jej nieporadna konstrukcja psychiczna
oraz miękki brzuch
aby dać jej rozkosz
oraz poranną dawkę energii
wtedy czując się piękna
zniesie wiele i podniesie więcej niż może
przecież tak bardzo kocha
być
jak miliony tych które spotykam
wydając im resztę

wtorek, 25 lipca 2017

Na obiad mizeria...

na obiad mizeria
ze śmietaną z gruntownych
tańsze dzisiaj niż ogórek krótki luz
a na twarz maseczka
namiastka wizyty u kosmetyczki
w konfrontacji ze skórkami u paznokci
dłoni po obieraniu ziemniaków
kiedy ja się przekonam do rękawiczek?
no nie lubię jeszcze mniej wtedy oddycham
znowu z marzeń buduję sny
dzień mija za dniem na bazie byciu matką
coraz mniej żoną i jeszcze mniej kochanką
o sobie nie wspominając
wszyscy zdrowi? ci co chcą tak...
może nawet znowu gdzieś wyjdę
...

piątek, 9 czerwca 2017

poniedziałek, 29 maja 2017

* wolę *

wolę
ukrywać się za obrazkami
są naiwne i pachną
dziecięca wielkością
małość naraża na pośmiewisko
niepoprawność kłuje w oczy
chaos trąci niezrównoważeniem
kolory wskazują na inność
bałagan potwierdza niedostosowanie
emocje pieprzą normalność
jest smaczniej i gorąco
zlizuję pot jak sól z czipsów
zapijam
podwójnie chmielonym bożym dniem
poprzestawiam lada chwila szafki
bądź na to przygotowany
w końcu trzeba zmienić to
na co w chorobie lenistwa
zgadza się człowiek
dojrzewający niczym pomidor z chłodni
już długo leżeliśmy obok jabłek
możemy zjeść siebie ze smakiem
i tak wszystkiego nie zdążę
lubię kiedy w studni dudni
niczym w starej lokomotywie
to były czasy
wróciły
zaraz dopcham walizki kolejnymi nogawkami
i przylgnę miedzybrwiami
do jej głowy

29.05.2016r. z cyklu ?

piątek, 26 maja 2017

Dzień Matki 2017...

Wszystkiego Dobrego Młode Mamy, Mamcie, Mamuśki, Mamuchy! <3 Kochajcie siebie i swoje Dzieci, nie wstydźcie się ich tylko Wspierajcie... Matki, żony, kochanki i domowe gospodynie - dbajcie o siebie, bo jak nie Wy to kto... Nie liczcie na tych obok, a jak się już zdarzy to potraktujcie to jako bonus od losu <3... Zamiast martwić się i modlić o to czego nie chcemy, wysyłajcie dobre intencje za swoimi pociechami, za krwią z krwi waszej... Nie przeszkadzajcie, jeżeli nie potraficie zaakceptować i zamiast skrzydła podcinać je przyszywajcie... Wybaczcie ostateczne odcięcie, albowiem często to jedyna droga ku Wolności i naszej Dorosłości... Zamiast nam zatykać oczy, uszy i usta uczcie i mówcie o takim świecie jaki jest, o takim macierzyństwie jakim jawi się na prawdę i takich prawdach, które z pokolenia na pokolenie przekazywane zbudują lepszą przyszłość a nie wracają nas w czasy ciemnogrodu, zaściankowości i fałszywych wartości... <3

czwartek, 25 maja 2017

Kłamstwo ...

Podobno... "Kobiety są mistrzyniami w kłamstwie, trudno je na nim przyłapać. Dlaczego to robią? Psycholog Faith St Catherine twierdzi, że powodów jest wiele, jednak najważniejszymi z nich jest strach i przeświadczenie, że jeśli powiedzą prawdę, to mogą coś stracić. "Strach jest głównym powodem kłamstwa - twierdzi St Catherine. - Zwłaszcza jeśli boją się kogoś lub oczekują kary. Dorośli kłamią ze strachu przed tym, co może się wydarzyć."
"Chcą utrzymać związek za wszelką cenę. Będą udawać, że interesuje je sport, że uwielbiają jego kolegów... Gdy mężczyzna zorientuje się, że został oszukany zazwyczaj są już małżeństwem lub mają dzieci."
"Aby nie zranić uczuć mężczyzny, będą kłamać, że jest najlepszym kochankiem, że wszystko co robi jest wspaniałe - byle tylko ich facet nadal czuł się macho."

Właśnie tak 😑 jak dzieci... Tylko ten strach przed gniewem kształtuje się dużo wcześniej, niż nam się wydaje... Pojawił się już w domu rodzinnym gdzie nikt nie wierzył w to co czułeś albo mówiłeś a co prawdą było, więc zaczynają się drobne kłamstewka i o dziwo w niektóre wierzą... Więc myślisz sobie "Co za różnica?" i niejednokrotnie to wszystko ciągnie się do dziś...i burzy wszystko, co tak mozolnie próbuje się budować... Czy wystarczy proste Przepraszam ?

wtorek, 23 maja 2017

*

straciłam głos
tylko pisanie
a gdyby ciebie zabrakło

* dorastamy *

dorastamy
zdajemy egzaminy
zakwitamy kasztanami
gdy przerabiamy materiał
boli wyrywanie z siebie
płuc zniszczonych od zatrutego
przez lata powietrza
w końcu
łapiemy świeży oddech
umieramy z bólu
budząc się
na zielonych łąkach odyna

23.05.2017r. z cyklu "Przemiana"

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...