...

Zgodnie z przepisami USTAWY z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych wszelkie prawa do twórczości zamieszczonej na tym blogu są własnością jej autora. Kopiowanie i rozpowszechnianie ich w jakiejkolwiek formie jest zabronione.

niedziela, 17 listopada 2013

Zapiekanka ziemniaczana...

....zwana była przez moją babcię Józefę zapiekanką po cygańsku... Nazwa zapewne pochodziła od tego, że można ją w bardzo łatwy sposób przyrządzić w kociołku nad ogniskiem podczas leśnej wyprawy... Jako dziecko wielokrotnie biegała po lasach niepołomickiej puszczy podglądając cygańskie wędrowne trupy i ich kolorowe, acz niełatwe życie...

Nacieramy boki naczynia oliwą lub masłem, a potem układamy warstwami ugotowane ziemniaki, blanszowaną cebulę, ugotowane jaja na twardo, plasterki kiełbasy lub boczku, blanszowane pieczarki, przesypujemy pieprzem, ziołami, lekko papryką, żółtym serem a na koniec zalewamy śmietaną rozbełtaną z jajkiem.... Całość zapiekamy.... Smaki się przemieszają i można jeść...

;).. Smacznego...











Chleb Pierwszy...

...Chleb Drugi, Chleb Trzeci Czwarty, Piąty....  Już kolejny -  co dwa dni zagniatam, w misie mieszam... Od Eweliny dostałam Zakwas - to wspaniały Prezent... Jak to mawiała babcia Józefa Ś.P. - Żywe Ciasto.... Trzeba go pielęgnować, aby Było... Codziennie mąki dorzucić, wody odrobinę dolać, wymieszać i niech rośnie, niech się mnoży - na pożywienie, na Dobrobyt...
Chleb za każdym razem inny, za każdym razem nasz własny pachnący i świeży, niepowtarzalny... Z różnych mieszanek stworzony, z namaszczeniem pieczony... 15minut 70 stopni, 15 minut 100 stopni, 15 minu 150 stopni, 60 min 180 stopni... Po nocnym leżakowaniu na poranne śniadanie jest jak znalazł...



















* kryształowych *

kryształowych kwiatów łąka
na każdy dzień
gdy zabłąka się gdzieś
dusza twoja

na chwilę każdą
gdy czegoś zabraknie
abyś zerwać mogła
i miała

mała moja
a tak sobą bogata
cała
w kryształowych bądź zatopiona kwiatach

tego tobie
w dniu twoim
od gwiazd wszechświata
oderwana

ja

Z cyklu "Życzenia" 9.11.2013r.


"Gdybyśmy postawili ...

... pośrodku pokoju trzyletnie dziecko i zaczęli na nie krzyczeć, wymyślać mu, że jest głupie, że nigdy niczego nie potrafi zrobić dobrze, że powinno to zrobić tak, a nie inaczej, gdybyśmy kazali mu przyjrzeć się, jaki zrobiło bałagan, a przy tym jeszcze uderzyli je kilkakrotnie, zobaczylibyśmy, że to wszystko zakończyłoby się albo przerażeniem dziecka, które ulegle siądzie w kącie, albo jego agresją.
Dziecko wybierze jedno z tych dwóch zachowań, my zaś nigdy nie poznamy jego możliwości.
Jeśli temu samemu dziecku powiemy, że je bardzo kochamy, że bardzo nam na nim zależy, że kochamy je takim, jakie ono jest, kochamy za jego uśmiech i mądrość, za jego zachowanie, że nie mamy mu za złe błędów, które popełnia w trakcie nauki i że bez względu na wszytko będziemy dla niego oparciem – okaże się, że możliwości, jakie to dziecko zaprezentuje, przyprawią nas o zawrót głowy.
W każdym z nas tkwi takie trzyletnie dziecko i większość swojego czasu tracimy na karcenie tego dziecka w sobie. A potem dziwimy się, że nie układa nam się w życiu."
Louise L. Hay

Cytat i zdjęcie zaczerpnięte z FB funpage'a strony www.gestalt-therapy.eu


* tak wielu *

tak wielu
plecami się odwraca
nie mówiąc słowa

jednego
na uspokojenie
jak herbatka z jaśminu kwiatka

obiecanki
a głupiemu radość
cacanki, nie?

szkoda

czasami
poczekać trzeba
a wieczność - to za długo

dziękuję – dobrze...
jeszcze żyję
zarobiona jestem – później...

ale jak coś ważnego
to wiesz – jak w dym
uniesie i oknem odleci

ale nie zawsze

i po co tak
martwisz się
i ci to po co - ten strach

liczyć umiesz
na siebie licz
załóż stary łach

z niczego coś zrób
i uwierz
że to nie pułapka

traf taki !

szczęśliwa zdrapka
a tam serce
za duże od ludzkich trosk

stopię wosk
zbiorę suszki - na nowe ciuszki
będzie grosz

schowaj oczekiwania
zniknie
duszy o nich drżenie

o istnienie

tak wielu
plecami się odwraca
nie mówiąc słowa...

a w tym ja

z cyklu „Ludzkie losy” 17.11.2013r. (tytuł roboczy ale to się jeszcze okaże)







Dobrze, że mam gdzie usiąść... Poczekam ... :)...





czwartek, 14 listopada 2013

Mój płaszcz...

...nie jest jesienny ani zimowy, jest wiosenno-letni i nie nadaje się na ten ziąb który dopadł mnie rankiem na autobusowym przystanku.... Dobrze, że chociaż rękawice, czapkę i szalik wełniany zabrałam ze sobą to nie zamarzłam na kość... No i sweter, sweter ogrzewał troszkę.... Mrozów jeszcze nie ma, a mnie już tak zimno... Brrrrrr... Oj oj co to będzie, co to będzie... Zima to taka pora roku , którą  mogłabym przespać, albo przesiedzieć przy kominku popijając grzańca albo ciepłą herbatę z goździkami albo imbirem, cytryną, miodem, sokiem malinowym... No ale tak się nie da - niestety nie tym razem - może za parę lat zrobię sobie taką labę i na ten przykład napiszę wtedy książkę...

Jak na razie to trzeba się do zimy przygotować i to szybko, bo nadejdzie znienacka - a tutaj ani ciepłych kurtek nie m , ani butów, ani płaszcza czy nawet kożucha.....

* moja wina *

moja wina
moja wina
moja bardzo wielka wina

że siły one straciły
że się wykluczyły
że dzieci porodziły

że do ładu dojść nie mogą
już czasami - tak między nami...
i którą ręką i nogą wstać

i się uśmiechać
i czułości pełne być
matczyne lojalne i wierne

zatem ciebie prosimy
wysłuchaj nas w nas panie
daj powszedniego chleba na śniadanie

i niech wrócą siły
niech los rękę poda bo na to zasłużyły
a nie na zatratę

daj godną im zapłatę
za noce nieprzespane paznokcie połamane
i oczy z emocji wypłakane

i niech się stanie
kobiety w społeczeństwie szanowanie
to prośba jest a nie narzekanie

na swój los
a że peel rozstrzelony to tak ma być
tak mają żony

13.11.2013r. z cyklu "One"

poniedziałek, 11 listopada 2013

* za tęczę *

za tęczę podpaloną
za twe krwawe
historii łono
za amnezji zbiorowej widmo
co nad ich głowami
i jeszcze im nie zbrzydło
serce me krwawi szczerze

a w co wierzysz?
w Polskę nadal wierzę
w cud co nad Wisłą
co w ludziach zapłonie
i odmieni
to co złe w nich
nadal w to wszystko
co buduje nie dzieli

i w tęczę
Co jak Feniks z popiołu
powstanie dnia pewnego
i każdego kolejnego
gdy zajdzie potrzeba
pokolorowania
czerwonego krwawą historii łuną
polskiego
dla nas wszystkich tutaj żyjących
nieba

11.11.2013r. z cyklu "To ja Polska"

Odbudujemy ją... Tym razem i ja się Dołączę... Dość tego... Powoli staje się ona symbolem czegoś Więcej, niż to jest wszem i wobec głoszone... Symbolem Różnorodności i z niej czerpania...

tęcza
ta będzie
wieczna 
i społeczna
z marzeń ludzkich
stworzona
będzie
trwała
ona

Tęcza na placu Zbawiciela, podpalona podczas Marszu NIepodległości • Fot. Dariusz Borowicz / AG

czwartek, 7 listopada 2013

Placki z dyni...

...podpowiedziała mi kiedyś Caroline DeMon... Podkradłam, starłam, usmażyłam oraz z rzodkiewkowymi kiełkami na poduszeczce z jogurtu curry ozdobionej podałam... Mniam...
Dzięki  ;)...








* to *

to
ja
człowiek
a we mnie stwórcy tchnienie

to
ja
drogą prawdą i życiem jestem
kiedy o tym zapomniałem ?

to
ja
uwikłany
w sidła przywiązania i po co?

to
ja
w milionów liczbie
ginę pośród myląc samotność z osamotnieniem

to
ja
walczę zamiast
puścić wolno to co płynie w poszukiwaniu shikantaza

07.11.2013r. z cyklu  "Przemiana"


"...puść wszystko, odrzuć wszelkie zmagania: oto prawdziwe shikantaza." Dennis Genpo Merzel


poniedziałek, 4 listopada 2013

Farby i malowanie łapkami...

... wydarzyły się w zeszłym tygodniu w naszym Domu... Jak wspaniale było obcować z dziecięcym śmiechem, feerią barw, delikatna konsystencją farby na dłoniach i niczym nie ograniczoną kreatywnością... 31 listopada 2013 był dniem hallołinowego szaleństwa - pozytywnego szaleństwa... Miękka płachta starego obrusu stała się dziełem stworzonym przez przez dłonie maleńkie małe i i te większe... I nic to że podłoga się pomazała i umywalka, wanna oraz buźki i ciuszki... Nic to - zabawy było co niemiara - a dzieło czeka na dokończenie oraz naciągnięcie na ramę...
To będzie nasze pierwsze... :)... ale nie ostatnie słowo ...








niedziela, 3 listopada 2013

* w deszczu *

w deszczu spacer
pod rękę
na zakładkę
z tobą przez jesienny park

nigdy tak jeszcze
pod parasolem
wśród emocji
ze sceny ze sobą zabranych

pełni elegancji
tylko we dwoje
stęsknieni
za kroków równym rytmem

stuk puk
zapatrzeni
w blask latarni
w krople wieczornej rosy

pamiętasz tę ławkę ?

03.11.2013r. z cyklu "Chwile nieminione"

Autor dzieła nie jest mi znany... Postaram się poszukać ...

piątek, 1 listopada 2013

* tak kochać *

tak
po swojemu kochać

to wielka droga
nie jest wtedy taka trudna...
gdy idziemy nią bez upodobań
inspirowani
tym co dostrzega oko
nawet gdy z kolan powstajemy

a życie cudem jest
o ile o nim
tak pomyśleć
się odważysz

01.11.2013r. z cyklu "Noce nieprzespane"

P.S. Określenie okres płodny zaczyna nabierać innego znaczenia....
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...